Jeśli lekarz kiedykolwiek umieścił na skórze elektrody w celu zarejestrowania śladu bicia serca, to dzięki temu Panu - Willem Einthoven.

wszystkie wpisy
18 kwietnia 2019
Maciej Gocyła
Jak Willem Einthoven otworzył lekarzom okno na serce.

Jeśli lekarz kiedykolwiek umieścił na skórze elektrody w celu zarejestrowania śladu bicia serca, to dzięki temu Panu - Willem Einthoven . Jego wynalazek, elektrokardiogram (EKG), jest używany od ponad 100 lat i nadal jest jednym z najczęściej używanych narzędzi diagnostycznych w medycynie.

Zainteresował się elektryczną aktywnością serca po obejrzeniu demonstracji surowego urządzenia do elektrokardiogramu opracowanego przez brytyjskiego fizjologa Augusta Wallera. Oparty był na elektrometrze kapilarnym, jednym z pierwszych instrumentów do wykrywania fal elektrycznych, składającym się z cienkiego szklanego cylindra wypełnionego rtęcią i kwasem siarkowym.

Urządzenie Wallera nie generowało bardzo dokładnych nagrań, więc Einthoven opracował lepsze, które nazwano galwanometrem strunowym. Składał się z bardzo cienkiego kwarcowego włókna pokrytego srebrem, które przewodziło prąd elektryczny z serca. Żarnik przechodzi między dwoma elektromagnesami, co powoduje, że porusza się on proporcjonalnie do przewodzonego prądu.

Einthoven dokonał pierwszych nagrań klinicznych w 1902 roku. Ślad pokazał kształt fali z trzema pikami i dwoma dolinami w każdym uderzeniu serca. Einthoven używał liter P, Q, R, S i T do oznaczenia tych cech, do dziś obowiązuje konwencja.
Einthoven był przekonany, że EKG będzie niezwykle cenny w diagnostyce klinicznej. Zidentyfikował różne wzorce od zdrowych ludzi i osób z chorobami serca, takich jak arytmie, bloki serca i przerost komory - powiększone ściany głównych komór serca.

Społeczność medyczna początkowo była sceptycznie nastawiona do użyteczności tej techniki, ale prace Einthovena zostały ostatecznie docenione Nagrodą Nobla w dziedzinie medycyny w 1924 r.

18 kwietnia 2019
Maciej Gocyła